Brandt, Familie - Bewerkingsoverzicht

Thomas: /* Inspirerende en twijfelende Suzanna */

2019-06-27T17:04:26Z

Inspirerende en twijfelende Suzanna

Thomas: /* Michiel de Ruyters kritiekloze lofrede */

2019-06-27T17:00:31Z

Michiel de Ruyters kritiekloze lofrede

Thomas: /* Michiel de Ruyters kritiekloze lofrede */

2019-06-27T16:58:49Z

Michiel de Ruyters kritiekloze lofrede

Thomas: /* Obsceen gruwelstuk */

2019-06-27T16:57:39Z

Obsceen gruwelstuk

Thomas: /* Schrijver van zijn tijd */

2019-06-27T16:56:28Z

Schrijver van zijn tijd

Thomas: /* Schrijver van zijn tijd */

2019-06-27T16:54:15Z

Schrijver van zijn tijd

Thomas: /* Schrijver van zijn tijd */

2019-06-27T16:52:45Z

Schrijver van zijn tijd

Thomas: /* Gerard Brandt (1626) */

2019-06-27T16:50:58Z

Gerard Brandt (1626)

Thomas: /* Vernuftig uurwerkmaker */

2019-06-27T16:48:01Z

Vernuftig uurwerkmaker

Thomas: /* Gerard Brandt (1594) */

2019-06-27T16:47:20Z

Gerard Brandt (1594)

@@ Regel 188: / Regel 188: @@
 [[File:jan vos.jpg|thumb|400px|left|Portretgravure van Jan Vos uit zijn bundel ''Alle de gedichten'' met o.a. een gedicht waarin hij de zangkunst van Suzanna roemt.]]
-De literaire capaciteiten van de jonge Gerard Brandt trekken de aandacht van Caspar van Baerle, zijn toekomstige schoonvader. Brandt wordt opgenomen in 1646 in van Baerles artistieke kringen.
+De literaire capaciteiten van de jonge Gerard Brandt trekken de aandacht van Caspar van Baerle, zijn toekomstige schoonvader. Brandt wordt in 1646 opgenomen in van Baerles artistieke kringen.
 Op zijn beurt wordt Brandt aangetrokken door Caspars dochter Suzanna die beschreven wordt als een begaafde vrouw: intelligent, ontwikkeld, muzikaal, zanglustig en poëtisch creatief. Beide ouders waren geschoold.

@@ Regel 161: / Regel 161: @@
 In 1681 krijgt Gerard Brandt van Engel de Ruyter, zoon van de Nederlandse zeeheld [https://nl.wikipedia.org/wiki/Michiel_de_Ruyter Michiel de Ruyter], de opdracht om een biografie te schrijven over zijn in 1676 overleden vader.
-Het werk; ''Het Leven en bedryf van den Heere Michiel de Ruiter'', dat na hun beider dood in 1687 zou verschijnen, is een belangrijke bron van informatie over de admiraal; het is voltooid door Brandts zonen Caspar en Johannes. Engel de Ruyter betaalt vierhonderd gulden aan Brandt, vermoedelijk als betaling voor de opdracht. Het boek is vele malen herdrukt.
+Het werk; ''Het Leven en bedryf van den Heere Michiel de Ruiter'', verschijnt na hun beider dood in 1687, voltooid door Brandts zonen Caspar en Johannes. Engel de Ruyter betaalt vierhonderd gulden aan Brandt, vermoedelijk als betaling voor de opdracht. Het boek is vele malen herdrukt.
 De monumentale levensbeschrijving van Michiel de Ruiter telt 1063 pagina’s en een register van 23 pagina’s. Het is een belangrijke bron geweest voor de biografie van de Ruyter uit 1996 van Ronald Prud'homme van Reine. Brandt levert een indrukwekkende prestatie, maar de lofrede op De Ruyter bevat geen kritische kanttekeningen of relativeringen.

@@ Regel 159: / Regel 159: @@
 [[File:brandt michiel de ruyter v2.jpg|thumb|300px|left|Het Leven en bedryf van den Heere [https://nl.wikipedia.org/wiki/Michiel_de_Ruyter Michiel de Ruiter] van de hand van Gerard Brandt.]]
-In 1681 krijgt Gerard Brandt van Engel de Ruyter, zoon van de Nederlandse zeeheld [https://nl.wikipedia.org/wiki/Michiel_de_Ruyter Michiel de Ruyter], de opdracht een biografie over zijn in 1676 overleden vader te schrijven.
+In 1681 krijgt Gerard Brandt van Engel de Ruyter, zoon van de Nederlandse zeeheld [https://nl.wikipedia.org/wiki/Michiel_de_Ruyter Michiel de Ruyter], de opdracht om een biografie te schrijven over zijn in 1676 overleden vader.
 Het werk; ''Het Leven en bedryf van den Heere Michiel de Ruiter'', dat na hun beider dood in 1687 zou verschijnen, is een belangrijke bron van informatie over de admiraal; het is voltooid door Brandts zonen Caspar en Johannes. Engel de Ruyter betaalt vierhonderd gulden aan Brandt, vermoedelijk als betaling voor de opdracht. Het boek is vele malen herdrukt.

@@ Regel 144: / Regel 144: @@
 Gerard Brandts gaven blijken al vroeg. Hij kan goed tekenen en schrijft als 17-jarige het treurspel ''De veinzende Torquatus''. Het stuk wordt in 1645 opgevoerd in de Amsterdamse schouwburg. Blijkbaar is het een groot succes, maar daar kan ook zijn vader de hand in hebben gehad; hij is regent van de Amsterdamse schouwburg. Gerard volgt zijn passie niet maar wordt horlogemaker totdat zijn toekomstige vrouw Suzanna van Baerle in het vizier komt.
-Als Gerard een  gevierd schrijver en dichter is wil hij niet meer herinnerd worden aan ''De veinzende Torquatus''. Hij vindt het maar onfatsoenlijk, en het is inderdaad een nogal obsceen gruwelstuk. Hedendaagse uitvoeringen, zoals door theatergroep Kwast (september 2015), zullen hem een doorn in het oog zijn. De website van Kwast meldt over [http://stichtingkwast.nl/de-veinzende-torquatus/ deze uitvoering]:
+Als Gerard een  gevierd schrijver en dichter is wil hij niet meer herinnerd worden aan ''De veinzende Torquatus''. Hij vindt het maar onfatsoenlijk, en het is inderdaad een nogal obsceen gruwelstuk. Hedendaagse uitvoeringen, zoals door theatergroep Kwast (september 2015), zullen hem een doorn in het oog zijn gerweest. De website van Kwast meldt over [http://stichtingkwast.nl/de-veinzende-torquatus/ deze uitvoering]:
 [[File:torquatus voorkant.gif|thumb|200px|Titelpagina van het treurspel De veinzende Torquatus van Gerard Brandt.]]

@@ Regel 136: / Regel 136: @@
 In literaire kringen barst de discussie los over noodzaak en nut van rijm in poëzie;  Brandt brengt in dat rijm vroeger nuttig was als geheugensteun voor voordragers, maar dat - net zoals bij de klassieken-; gedichten zonder rijm ook schoonheid van maat, klank, diepgang en ritme kennen.
-Het heeft weinig zin; het dwangmodel met rijm en zinloze en ongemakkelijke ''enjambementen'' die de voordracht bemoeilijken wint het en blijft de norm vele eeuwen. De recalcitrante Brandt brengt desondanks nog twee rijmloze gedichten uit: een ''lykdicht'' op Frederik Hendrik en ''De tranen van den Apostel Petrus''.
+Het heeft weinig zin; het dwangmodel met rijm en zinloze en ongemakkelijke ''enjambementen'' die de voordracht bemoeilijken wint het en zal vele eeuwen cde norm blijven. De recalcitrante Brandt brengt desondanks nog twee rijmloze gedichten uit: een ''lykdicht'' op Frederik Hendrik en ''De tranen van den Apostel Petrus''.
 ==== Obsceen gruwelstuk ====

@@ Regel 123: / Regel 123: @@
 # Zijn grafrede op [https://nl.wikipedia.org/wiki/Pieter_Corneliszoon_Hooft Pieter Corneliszoon Hooft] in 1647 brengt hem grote roem, maar al snel schande als blijkt dat het deels plagiaat is. Zie paragraaf [[Brandt,_Familie#Aanval_op_Vondel_met_plagiaat|Aanval op Vondel met plagiaat]].
 #  Hoewel Brandt en [https://nl.wikipedia.org/wiki/Joost_van_den_Vondel Joost van den Vondel]  lang gebrouilleerd zijn geweest hebben ze het uiteindelijk bijgelegd. ''Leven van Vondel'' (1682) verschijnt drie jaar na Vondels overlijden, en is de eerste uit een lange reeks Vondel-biografieën.
-# Het roemruchte verhaal van de ontsnapping van [https://nl.wikipedia.org/wiki/Grotius Hugo de Groot] in een boekenkist, als proza opgetekend uit de mond van  dienstmeisje Elselina, wordt één van de klassiekers van de Nederlandse geschiedschrijving. Het verhaal is zo aansprekend dat de ''echte'' kist van Hugo de Groot geclaimd wordt door velen; de kist bevindt zich in Slot Loevestein zelf, het Rijksmuseum in Amsterdam, de Prinsenhof in Delft, en ergens in New York.
+# Het roemruchte verhaal van de ontsnapping van [https://nl.wikipedia.org/wiki/Grotius Hugo de Groot] in een boekenkist, als proza opgetekend uit de mond van  dienstmeid Elselina, wordt een klassieker van de Nederlandse geschiedschrijving. Het verhaal is zo aansprekend dat de ''echte'' kist van Hugo de Groot geclaimd wordt door velen; de kist bevindt zich in Slot Loevestein zelf, het Rijksmuseum in Amsterdam, de Prinsenhof in Delft, en ergens in New York.
 # Als kerkhistoricus is Brandt vooral bekend door zijn vierdelige ''Historie der Reformatie'' een werk waarvan vooral de eerste twee delen nog steeds worden geraadpleegd door kerkhistorici van diverse pluimage. De auteur laat zich erin kennen als een ironisch en tolerant mens met een afkeer van elke vorm van godsdienstig fanatisme.
 # ''Historie der vermaerde zee- en koopstadt Enkhuisen'', nog steeds een belangrijke bron voor de vroege geschiedenis van Enkhuizen.

@@ Regel 100: / Regel 100: @@
 |}
-Alle drie de zonen worden remonstrants predikant. Suzanna van Baerle overlijdt in 1674 op een leeftijd van 52 jaar, 11 jaar eerder dan haar man. Door de biografie die kleinzoon Joan schrijft over Gerard Brandt weten we dat ze een ziekbed van enkele maanden moet doormaken waarin zij veel pijn heeft geleden, veroorzaakt ''door een ongemak aan haar borst''.
+Alle drie de zonen worden remonstrants predikant. Suzanna van Baerle overlijdt in 1674 op een leeftijd van 52 jaar, 11 jaar eerder dan haar man. Door de biografie die kleinzoon Joan de Haes schrijft over Gerard Brandt weten we dat ze een ziekbed van enkele maanden moet doormaken waarin zij veel pijn heeft geleden, veroorzaakt ''door een ongemak aan haar borst''.
 [[File:brandt gerard 1626 andere.jpg|thumb|325px|left|[[Brandt,_Familie#Gerard_Brandt_.281626.29|Gerard Brandt]] (1626). Prent uit 1683, twee jaar voor zijn dood.]]

@@ Regel 71: / Regel 71: @@
 [[File:descartes meditações.jpg|thumb|325px|left|[https://nl.wikipedia.org/wiki/Ren%C3%A9_Descartes René Descartes]; blijkbaar leerde deze Franse filosoof van de ''kunsten'' van Gerard Brandt en stak Brandt op zijn beurt ook iets op van de filosoof.]]
-Gerard Brandt is een vernuftig uurwerk- en instrumentmaker te Amsterdam. Hij maakt ook zonnewijzers.
+Gerard Brandt is een vernuftig uurwerk- en instrumentmaker te Amsterdam en maakt ook zonnewijzers.
 Het [https://books.google.nl/books?id=nlthAAAAcAAJ Groot algemeen historisch, geografisch, genealogisch, en oordeelkundig woorden-boek, Volume 2] uit 1725 meldt daarover:

@@ Regel 56: / Regel 56: @@
 Het huwelijk wordt ingezegend door door ''den ouden Geldorpius''. Bedoeld wordt [http://www.biografischportaal.nl/persoon/74035773 Heinricus Geldorpius], een predikant die zijn naam ontleent aan zijn geboortedorp Geldrop.
-Het is triest dat vijf van hun acht kinderen, namelijk ''Anna, Jeronimus, Antony, Anna en Maria'', op jonge leeftijd sterven; in de ouderdom van enkele maanden tot 2,5 jaar. Alleen drie kinderen halen de volwassenheid:
+Het is triest dat vijf van hun acht kinderen, namelijk ''Anna, Jeronimus, Antony, Anna en Maria'', op jonge leeftijd sterven; in de ouderdom van enkele maanden tot 2,5 jaar. Drie kinderen behalen de volwassenheid:
 {| class="wikitable"